அரசியல் பிரச்சாரத்தின் ஆதாரக் கோட்பாடு

========================================================================================================

அரசியல் பிரச்சாரத்தின் ஆதாரக் கோட்பாடு.

'' நீதி, மதம், அரசியல், சமுதாயம் சம்பந்தமான எல்லாவித சொல்லடுக்குகளுக்கும் பிரகடனங்களுக்கும் வாக்குறுதிகளுக்கும் பின்னே ஏதாவதொரு வர்க்கத்தின் நலன்கள் ஒழிந்து நிற்பதைக் கண்டுகொள்ள மக்கள் தெரிந்துகொள்ளாத வரையில் அரசியலில் அவர்கள் முட்டாள்தனமான ஏமாளிகளாகவும் தம்மைத் தாமே ஏமாற்றிக்கொள்வோராகவும் இருந்தனர், எப்போதும் இருப்பார்கள். பழைய ஏற்பாடு ஒவ்வொன்றும் எவ்வளவுதான் காட்டு மிராண்டித் தனமாகவும் அழுகிப் போனதாகவும் தோன்றிய போதிலும் ஏதாவது ஒரு ஆளும்வர்க்கத்தின் சக்தியைக் கொண்டு அது நிலைநிறுத்தப்பட்டு வருகிறது. சீர்திருத்தங்கள், அபிவிருத்திகள் ஆகியவற்றின் ஆதரவாளர்கள் இதை உணராத வரையில் பழைய அமைப்பு முறையின் பாதுகாவலர்கள் அவர்களை என்றென்றும் முட்டாளாக்கிக் கொண்டே இருப்பார்கள். இந்த வர்க்கங்களின் எதிர்ப்பைத் தகர்த்து ஒழிப்பதற்கு ஒரே ஒரு வழிதான் உண்டு. அது என்ன?

பழைமையைத் துடைத்தெறியவும் புதுமையைச் சிருக்ஷ்டிக்கவும் திறன் பெற்றவையும், சமுதாயத்தில் தாங்கள் வகிக்கும் ஸ்தானத்தின் காரணமாக அப்படிச் சிருக்ஷ்டித்துக் தீரவேண்டிய நிர்ப்பந்தத்திலிருக்கிறவையுமான சக்திகளை, நம்மைச் சூழ்ந்துள்ள இதே சமுதாயத்துக்குள்ளேயே நாம் கண்டுபிடித்து, அந்தச் சக்திகளுக்கு ஞானமூட்டிப் போராட்டத்துக்கு ஸ்தாபன ரீதியாகத் திரட்ட வேண்டும். இது ஒன்றேதான் வழி. ''

மாமேதை தோழர் லெனின்
===========================================================================================================================

Saturday, 30 April 2016

2016 மே நாள் வாழ்க!


ஏறத்தாழ இரண்டே கால் நூற்றாண்டாக உலகத்தொழிலாள வர்க்கம் இந்த அடிப்படையான உரிமையை உத்தரவாதம் செய்து கொள்ள இயலவில்லை. முதலாளித்துவத்தின் கீழேயே அடையப்பட இயலாததாக ஆகிவிட்ட ஜனநாயகக் கோரிக்கையை ஏகாதிபத்தியத்தின் கீழ் அடைவது அறவே சாத்தியமற்றதாகும்.ஏனெனில் ஏகாதிபத்தியம் என்பது அருவருக்கத்தக்க நிதி மூலதன பாசிசமாகும்.


 `கறுப்புத் தோல் தொழிலாளி` எனஒரு பிரிவை நாமம் சூட்டி, தன்னை `வெள்ளைத் தோல் தொழிலாளி` எனக்கருதும் தொழிலாளி வர்க்கம் தன்னை ஒருபோதும் தனது அடிமைத்தளையில் இருந்து விடுவித்துக்கொள்ளாது. நமது சிறு மதிப்பிற்குரிய இடதுசாரிகள் கார்ல் மார்க்சைப் படிக்க வேண்டும்!


சொந்த நாட்டிலும் சரி கண்டங்களிலும் சரி உலகிலும் சரி,எங்கெல்ஸ் கண்ட அந்த உலகை மீள உருவாக்க வேண்டுமானால், உலகத் தொழிலாளர் ஒன்றுபடவும், ஒடுக்கப்படும் தேசங்கள் ஒன்றுபடவும், ஒடுக்கும் தேசத் தொழிலாளர் ஒடுக்கப்படும் தேசத் தொழிலாளருடன் ஒன்றுபடவும் தடையாக உள்ள கூறுகளை,போக்குகளை எதிர்த்து ஈவிரக்கமற்றுப் போராட வேண்டும்.
இலங்கையில்`ஐக்கியம்`பேசக்கூடாது,`பிரிவினை`பேச வேண்டும்.


ஜாரின் கொடுங்கோன்மையின் கீழிருந்த ரசியத் தொழிலாள வர்க்கத்துக்கு லெனின் போதிக்கும் வரைக்கும் தெரியாது,தமது சக ஐரோப்பிய தொழிலாளி
வர்க்கம் எப்படி தன்னை அமைப்பாக்கி போராடி தனது உரிமைகளை வென்றெடுத்தது என்று.அவருடைய போதனையின் ஒளியில் தான் ரசியா விடிவுகண்டது.முதல் சோசலிச தாயகம் உலகில் மலர்ந்தது.மக்களின் வாலைப் பிடித்து, தமது பின்தங்கிய நிலைமையை தாங்கிப் பிடிக்கும் சந்தர்ப்பவாதிகளால் புரட்சிக்கு தலைமை ஏற்க முடியாது.



கலாச்சாரப் புரட்சி பாட்டாளிவர்க்க சர்வாதிகாரம் தவிர வேறெதுவும் இல்லை.
ஊமைப்படம் நன்றி YOU TUBE


ஏகாதிபத்திய மிகை உற்பத்தியின் வெறித்தன வேட்டையில் உலக தட்ப வெப்ப நிலை முற்றாக தலை கீழாக மாறி விட்ட சூழலில் ஐரோப்பாவின் வசந்தகாலம் மே முதல் நாள் என்று இன்று கூற முடியாது.குறைந்தபட்சம் கால நிலை அறிவித்தலே அதை ஏற்காது.
ஆனால் அவ்வாறிருந்த கால நிலை வழியில் வசந்தத்தின் திருப்பு முனையாக
இருந்த அந்த தினத்தை தான் அமெரிக்க-ஐரோப்பிய தொழிலாள வர்க்கம் மானுட விடுதலையின் புரட்சித் திருநாளாக மாற்றியது.

8 hours work, 8 hours rest, and 8 hours recreation.

எட்டு மணிநேர  உழைப்பு!
எட்டு மணிநேர ஓய்வு!
எட்டுமணி நேரம் மீள் உழைப்புக்கான
உருவாக்கம்!
தோழர்களே தற்கால  வார்த்தையில் இந்த  `மனித உரிமைக் கோரிக்கை` 210 ஆண்டுகளாகியும் நிறைவேறவில்லை.
மே நாள் வாழ்க!
புதிய ஈழப்புரட்சியாளர்கள்

தாய் மனம் ஈழக்குறும் கதைப்படம்


Friday, 29 April 2016

பிரான்சில் தொழிலாளர் மாணவர் கிளர்ச்சி

 "We want better" and "A giant leap forward to the 19th century".



பிரான்சில் இளைஞர் வேலையின்மை

 12 இலட்சம் மக்கள் தெருப் போர்!
அராஜகவாதிகள் என்கிறார்கள்,
அரசியல்வாதிகளும்,அவர்களது ஜனநாயகத்தின் ஆதாரத் தூணான ஊடகவாதிகளும்.



Clashes across France as students, workers protest labour reforms
© Thomas Samson, AFP Text by FRANCE 24   Latest update : 2016-04-01

Clashes broke out on the streets of France on Thursday during fresh demonstrations over labour reforms as workers and students protested against planned changes to labour legislation.

Striking rail workers disrupted services across France in protest at the proposed reforms while students forced the closure of some 200 schools.


Riot police used tear gas against stone-throwing demonstrators in the western cities of Nantes and Rennes, while around 30 youths were arrested after clashes in Paris, Toulouse and elsewhere.



The travel chaos resulted in more than 400 kilometres of tailbacks on motorways around the capital.

The Eiffel Tower was closed all day. The company operating the monument said in a statement that there were not enough staff to open the tower with "sufficient security and reception conditions".

According to unions, around 1.2 million people turned out to protest across the country, more than double the number who protested on the last strike day on March 9. They claimed 160,000 people protested in Paris.


Police gave lower figures, saying 390,000 people joined Thursday’s protests across France including 28,000 in Paris.

Police said around 10 people had been arrested in the capital, where demonstrators marched under banners reading, "We want better" and "A giant leap forward to the 19th century".

The Socialist government is desperate to push through reforms to France's controversial labour laws, billed as a last-gasp attempt to boost the flailing economy before next year's presidential election.

But protests by unions and students turned violent last week also, and demonstrators had vowed an even bigger turnout on Thursday.


அடி நொருக்கு கருத்துச் சுதந்திரம் கழுத்தறு

They are angry over plans to make it easier for struggling companies to fire workers, even though the reforms have already been diluted once in a bid to placate employers.

Hollande's government was still reeling from his decision Wednesday to abandon controversial constitutional changes that would have allowed dual nationals convicted of terrorism to be stripped of their French citizenship.

The measure had been derided as ineffective and divisive, including by left-wing rebels within the Socialist party – many of whom also oppose the labour reforms.

Unemployment still rising

Already the least popular president in France's modern history, François Hollande is seeing his numbers continue to fall, with another poll on Wednesday showing he would not even make it to a second-round run-off in a presidential election.

Hollande, 61, has vowed not to run again if he cannot cut the country's stubbornly high unemployment figures – long hovering at around 10 percent – and he hoped the labour reforms would encourage firms to hire more staff.


But pressure from the street and parliament's back benches caused the government to water down the proposals so that they apply only to large firms.

Some reform-minded unions have given their support to the changes, but last week's demonstrations saw cars burned in Paris and more than 30 people arrested as protesters clashed with police, who responded with tear gas.

A recent opinion poll found that 58 percent of the French public still opposed the measures.
Labour Minister Myriam El Khomri said this week that she understood why "such a profoundly reformist text has raised questions and requires debate", adding: "It is not a blank cheque for companies".

Bosses are also unhappy, particularly over the removal of a cap on compensation paid for unfair dismissal, and the scrapping of plans that would have allowed small- and medium-sized companies to unilaterally introduce flexible working hours.

Parliament is set to vote on the reforms in late April or early May.

நகுலன் உள்ளக விசாரணை




Thursday, 28 April 2016

நகுலன் கைது அம்மாவின் சாட்சியம்!


விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் சார்ள்ஸ் அன்ரனி சிறப்புப் படைப் பிரிவின் தளபதி நகுலன், பயங்கரவாத புலனாய்வுப் பிரிவினரால் (ரி.ஐ.டீ) யாழ்ப்பாணம்,நீர்வேலி பகுதியிலுள்ள அவரது தோட்டக் காணியில் வைத்து செவ்வாய்க்கிழமை (26-04-2016) கைது செய்யப்பட்டார். நகுலன் கைது செய்யப்பட்டமை தொடர்பில், அவரது அன்னை கணபதிப்பிள்ளை கண்மணியம்மா,வெளியிட்ட கருத்தறிக்கை.


‘1975ஆம் ஆண்டு பிறந்த எனது மகன், 1989ஆம் ஆண்டு விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் இணைந்தார். அதன்பின்னர், அவருக்கும் எங்களுக்குமிடையில் எவ்விதத் தொடர்புகளும் இருக்கவில்லை. விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் சார்ள்ஸ் அன்டனி சிறப்புப் படைப்பிரிவில் தளபதியாக இருந்ததாக அறிந்தோம். இந்நிலையில், அவர் உயிரிழந்துவிட்டதாக இராணுவம், 2007ஆம் ஆண்டு அறிவித்தது. ஆனால், விடுதலைப் புலிகள் அறிவிக்கவில்லை.
                                                                                 
யுத்தம் முடிவடைந்த பின்னர், நகுலன் உள்ளிட்ட தளபதிகள், இறுதி யுத்தத்தில் கொல்லப்பட்டதாக, 2011ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் இராணுவம் மீண்டும் கூறியது. இதனையடுத்து நாங்கள், மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவில் முறைப்பாடு செய்தோம். „ஒருவரை இரண்டு முறை இறந்ததாக அறிவிக்கின்றனர். உண்மை நிலை என்ன என்று அறியவேண்டும்… எனக் கோரினோம். அதன்பின்னர், 2012ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில், நகுலன் வெளிநாடு தப்பிச் செல்ல முற்பட்டபோது கடற்கரையில் வைத்து கைது செய்யப்பட்டதாக இராணுவம் கூறியது.

தொடர்ந்து, 2012ஆம் ஆண்டு மாவீரர் தினத்தன்று, எங்களை மட்டக்களப்பு வாருங்கள் என்று இராணுவத்தினர் அழைத்து, அங்குள்ள விடுதியில் எங்களைத் தங்க வைத்தனர். அங்கு மகனை அழைத்துவந்து, எங்களுடன் கதைக்க வைத்தனர். மகன் புனர்வாழ்வுக்கு உட்படுத்தப்பட்டுள்ளதாகவும், அவருக்குத் திருமணம் செய்து வைத்தால் விடுதலை செய்கின்றோம் எனவும் இராணுவத்தினர் எங்களுக்குக் கூறினர். அதற்கமைய நாங்கள், மகனுக்குப் பெண் தேடி, 2013ஆம் ஆண்டு, ஆசிரியை ஒருவருக்குத் திருணம் செய்து வைத்தோம்.

திருமணத்தில், இராணுவத்தினரும் பங்குபற்றினர். சிவில் உடையில் வந்தவர்கள், திருமண வீட்டுக்கான உதவிகளையும் செய்தனர். திருமணம் முடிந்து 15ஆவது நாள், மீண்டும் கைது செய்து அழைத்துச் சென்றனர். ஒரு மாதம் கழிந்ததன் பின்னர் அவரை விடுதலை செய்தனர்.

இதன்பின்னர், நீர்வேலி இராணுவ முகாமில் இருந்து வந்த ரவி, மோகன் என தங்களை அறிமுகப்படுத்திய இருவர், மகனுடன் தொடர்புகளைப் பேணினர். அவர்கள், எங்கள் வீட்டுக்கு வந்து, எங்களுடனும் நெருக்கமாகப் பழகினர். மகனை முகாமுக்குக் கூட்டிச் செல்வார்கள், பின்னர் கூட்டி வருவார்கள். தொந்தரவு என்று இல்லாமல் இருந்தார்கள். எனினும், முகாமுக்குச் சென்று வருவது தொடர்பில், மகன் எங்களுக்கு எதுவும் சொல்வதில்லை.

இந்நிலையில், கடந்த 25ஆம் திகதி திங்கட்கிழமை இரவு, வீட்டுக்கு முச்சக்கரவண்டியில் வந்த மூவர், மகன் தொடர்பில் விசாரித்தனர். மகன் எங்கே எனக் கேட்டனர். மகன், கிளிநொச்சியில் பூப்புனித நீராட்டு விழாவுக்குச் சென்றிருந்தார் எனக் கூறினோம். அவர்கள், மறுநாள் செவ்வாய்க்கிழமையும் வீட்டுக்கு வந்தனர். மகனைக் கேட்டனர். மகன் தோட்டத்தில் இருப்பதாகக் கூறினோம். தோட்டம் எங்கு இருக்கின்றது என்று கேட்டார்கள். வீட்டுக்குக் கூப்பிடுகின்றோம். இங்கு வைத்து விசாரித்துவிட்டுச் செல்லுங்கள்… என்று கூறி, தோட்டத்திலிருந்து மகனை வீட்டுக்கு அழைத்தோம்.

வீட்டுக்கு வந்த மகனை, முச்சக்கரவண்டியில் ஏற்ற முற்பட்டனர். நாங்கள் மறுப்புத் தெரிவிக்க, யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள அலுவலகத்துக்குக் கூட்டிச் சென்று விசாரித்துவிட்டு விடுதலை செய்கின்றோம் என்று கூட்டிச் சென்றனர்.

தற்போது, வவுனியாவில் வைத்துள்ளதாக அறிகின்றோம். நீர்வேலி முகாமில் இருந்து வீட்டுக்கு வந்து செல்லும் ரவியிடம் தொடர்புகொண்டு, மகனைத் திரும்பப் பிடித்துவிட்டார்கள்… என்று சொன்னோம். அதற்கு அவர், அவனை ஒளிந்து இருக்கச் சொன்னேன். ஏன் ஒளிந்து இருக்கவில்லை?… என்று கேட்டார்.

ஆத்திரமடைந்த நான், புனர்வாழ்வு பெற்ற ஒருவர், ஏன் ஒளிக்க வேண்டும்? ஒளிவது என்றால் எத்தனை நாட்களுக்கு ஒளிந்து இருப்பது எனக் கேட்டேன். 
``விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் அம்பாறை மாவட்டத் தளபதியான ராம் என அழைக்கப்படும் எதிர்மன்னசிங்கம் அரிச்சந்திரன் கைது செய்யப்படும் போது, நானும் கைது செய்யப்படுவேன் என நகுலன் எனக்குக் கூறினான்’ என அம்மா பகிரங்கமாக தெரிவித்துள்ளார்.

Wednesday, 27 April 2016

போராளிகளின் பொது வாழ்வின் மீது சிங்களம் போர் வாள் வீசுவதை எதிர்ப்போம்!


வி்டுதலைப் புலிகளின் முன்னாள் தளபதி நகுலன் கைது
APR 26, 2016 | 16:25by யாழ்ப்பாணச் செய்தியாளர் செய்திகள்
சிறிலங்கா இராணுவத்தினரின் புனர்வாழ்வுக்குப் பின்னர் விடுவிக்கப்பட்ட விடுதலைப் புலிகளின் முன்னாள் தளபதிகளில் ஒருவரான நகுலன் இன்று
தீவிரவாத விசாரணைப் பிரிவினரால் கைது செய்யப்பட்டுள்ளார்.

நகுலன் என அழைக்கப்படும், கணபதிப்பிள்ளை சிவமூர்த்தி இன்று காலை, கோப்பாய் தெற்கில் உள்ள அவரது வீட்டில் இருந்து, சிவிலுடையில் சென்ற தீவிரவாத விசாரணைப் பிரிவினரால் கைது செய்து கொண்டு செல்லப்பட்டார்.

விடுதலைப் புலிகளின் சாள்ஸ் அன்ரனி சிறப்புப் படையணியின் சிறப்புத் தளபதியாக இருந்த நகுலன், இறுதிக்கட்டப் போரின் போது, அம்பாறை மாவட்டத்தில், புலிகளின் தளபதிகளில் ஒருவரான ராமுடன் இணைந்து செயற்பட்டவர்.

புலிகளின் முன்னாள் தளபதி ராம் நேற்று முன்தினம் கைது செய்யப்பட்ட நிலையில், நகுலனும் இன்று கைது செய்யப்பட்டுள்ளார்.

போர் முடிவுக்கு வந்த பின்னர், இவர்கள், சிறிலங்கா படையினரால் பிடிக்கப்பட்டு, புனர்வாழ்வு அளிக்கப்பட்ட பின்னர், 2013ஆம் ஆண்டு விடுவிக்கப்பட்டனர்.

அதன் பின்னர் திருமணம் செய்து வாழ்ந்து வந்த நிலையிலேயே இவர்கள் இருவரும் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்.

கிளிநொச்சியில் வைத்தே புலிகளின்  தளபதி ராமிடம் விசாரணை
APR 26, 2016 | 1:37by கி.தவசீலன்  செய்திகள்
திருக்கோவில்- தம்பிலுவில் பகுதியில் உள்ள தமது வீட்டில் வைத்துக் கடத்திச் செல்லப்பட்ட விடுதலைப் புலிகளின் அம்பாறை மாவட்ட முன்னாள் தளபதி ராம்,

கிளிநொச்சியில் வைத்து விசாரணை செய்யப்பட்டு வருவதாகத் தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன.

நேற்றுமுன்தினம் காலையில், புலிகளின் முன்னாள் தளபதி ராம், வான் ஒன்றில் வந்தவர்களால் கடத்திச் செல்லப்பட்டிருந்தார். இதுதொடர்பாக அவரது மனைவி திருக்கோவில் காவல்நிலையத்தில் முறைப்பாடு செய்தார்.

இந்த நிலையில், ராம், கடத்தப்படவில்லை என்றும், தீவிரவாத விசாரணைப் பிரிவினால், கைது செய்யப்பட்டு தடுத்து வைக்கப்பட்டு விசாரணை செய்யப்படுவதாக நேற்று சிறிலங்கா காவல்துறை பேச்சாளர் அறிவித்திருந்தார்.

திருக்கோவிலில் கைது செய்யப்பட்ட ராம், கிளிநொச்சிக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டுள்ளதாகவும், அங்கு வைத்தே, அவரிடம் விசாரணைகள் நடத்தப்படுவதாகவும் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

எனினும், ராம் கைது செய்யப்பட்டுள்ளதற்கான காரணத்தை, சிறிலங்கா காவல்துறை இன்னமும் வெளியிடவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

LLRC நூலில் 41ஆவது பக்கத்திலுள்ள புகைப்படத்தில் எனது மகன்! ஜெயக்குமாரி

நமது செய்தியாளர்: thaya April 28, 2016.
கற்றுக்கொண்ட பாடங்களும், நல்லிணக்கமும் பற்றிய ஆணைக்குழவின் பரிந்துரைகள் பற்றிய நூலில் 41ஆவது பக்கத்தில் காணப்படுகின்ற புகைப்படத்தில் எனது மகன் பாலேந்திரன் மகிந்தன் காணப்படுகின்றான். எனவே அவனை மீட்டுத்தாருங்கள் என தாய் பாலேந்திரன் ஜெயக்குமாரி காணால் போனோர்கள் தொடர்பில் விசாரணை செய்யும் ஜனாதிபதி ஆணைக்குழு முன் தெரிவித்துள்ளார்.

கிளிநொச்சி கண்டாவளை பிரதேச செயலக பிரிவுக்குட்பட்ட காணாமல் போனவர்கள் தொடர்பில் நேற்று புதன் கிழமை மூன்றாம் நாள் அமர்வில் விசாரணை செய்யும் ஜனாதிபதி ஆணைக்குழு முன்னிலையிலேயே அவர் இதனை குறிப்பிட்டுள்ளார்.

குறித்த புகைப்படம் 2009 யூன் மாதம் அயர்லாந்து ஊடகவியலாளர் ரொம் ஹால் என்பரால் அம்பேபுச புனர்வாழ்வு முகாமில் எடுக்கப்பட்டது. அதனை லங்காபுவத் ஊடகம் வெளியிட்டிருந்தது. அப்போது மேஜர் ஹேமன் பெர்ணாட்டோ பொறுப்பாக இருந்துள்ளார். இந்த புகைப்படத்தையே கற்றுக்கொண்ட பாடங்களும் நல்லிணக்கமும் பற்றிய பரிந்துரைகள் அடங்கிய நூலில் 41 பகத்தில் விடுதலைப் புலிகளின் போராளிகளுக்கு புனர்வாழ்வு வழங்கப்படுகிறது எனும் விபரத்துடன் போடப்பட்டுள்ளது.
எனவே அம்பேபுச முகாமில் புனர்வாழ்வு பெற்ற மகன் தற்போது எங்கே? அயர்லாந்து ஊடகவியலாளரால் புகைப்படம் எடுக்கும் போது இருந்து மகன் தற்போது எங்கே? என தாய் ஜெயக்குமாரி ஆணைக்குழு முன் கேள்வி எழுப்பியுள்ளார்.

தனது மகன் க.பொ.த சாதாரண தரம் பரீட்சை எடுத்துவிட்டு குடும்ப வறுமை காரணமாக கூலி வேலைக்குச் செல்வது வழமை என்றும் அவ்வாறே 2008-12-19 அன்று கிளிநொச்சி கல்மடுநகரில் நாங்கள் இருந்த போது வேலைக்குச் சென்றவர் வீடு திரும்பவில்லை எனத் தெரிவித்த அவர்.

இறுதியாக மாத்தளன் இரட்டைவாய்க்கால் பகுதியில் பலர் மகனை கண்டுள்ளனர் என்றும் குறிப்பிட்டார். இதேவேளை எனது மூத்த மகனை திருகோணமலையில் இனந்தெரியாதவர்கள் சுட்டுக்கொலை செய்துவிட்டனர். மற்றொரு மகனும் முள்ளிவாய்க்காலில் இறந்து விட்டான். தற்போது மூன்றாவது மகனையும் காணவில்லை என கண்ணீருடன் தெரிவித்தார்.

ஜெயக்குமாரியும் கடந்த 2014 ஆம் ஆண்டு கைதுசெய்யப்பட்டு ஒரு வருடம் சிறையில் இருந்தவா் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
=====================
 'தற்கொலை அங்கி' 
 April 28, 2016.

யாழ்ப்பாணம் – சாவகச்சேரி பகுதியில் மீட்கப்பட்ட தற்கொலை அங்கி விவகாரத்தில் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ள மேலும் இரண்டு சந்தேக நபர்களை விரைவில் கைது செய்யவுள்ளதாக பயங்கரவாத விசாரணைப் பிரிவினர் தெரிவித்துள்ளனர்.

தற்கொலை அங்கி மீட்ட சம்பவத்துடன் தொடர்புடைய 11 பேர் இதுவரை கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்.

அத்துடன் இந்த சந்தேக நபர்கள் பயணித்த இரண்டு வான்கள் உட்பட 8 வாகனங்களை பயங்கரவாத விசாரணைப் பிரிவினர் கைப்பற்றியுள்ளனர்.

ஏற்கனவே கைது செய்யப்பட்டுள்ள மன்னார் பகுதியைச் சேர்ந்த எட்வர்ட் ஜுலியட் என்ற இளைஞனிடம் தொடர்ந்து விசாரணை நடத்தப்பட்டு வருவதாக பயங்கரவார விசாரணைப் பிரிவை மேற்கோள்காட்டி ஊடகமொன்று செய்தி வெளியிட்டுள்ளது.

இவரிடம் பெற்ற வாக்குமூலத்திற்கு அமைவாக 10 பேர் கைது செய்யப்பட்டிருக்கும் நிலையில் மேலும் இருவர் கைது செய்யப்படவிருப்பதாக அந்தச் செய்தியில் மேலும் கூறப்பட்டுள்ளது.

Monday, 25 April 2016

V. I. Lenin On the Slogan for a United States of Europe

EU வாக்கெடுப்பில் இங்கிலாந்து விலக ஈழத் தமிழர் வாக்களிப்போம்!



From the standpoint of the economic conditions of imperialism—i.e., the export of capital arid the division of the world by the “advanced” and “civilised” colonial powers—a United States of Europe, under capitalism, is either impossible or reactionary.

V. I.   Lenin
On the Slogan for a United States of Europe

Published: Sotsial-Demokrat No. 44, August 23, 1915. Published according to the text in Sotsial-Demokrat. 
Source: Lenin Collected Works, Progress Publishers, [197[4]], Moscow, Volume 21, pages 339-343. 
Translated: 
Transcription\Markup: Charles Farrell 
Public Domain: Lenin Internet Archive 2003 (2005). You may freely copy, distribute, display and perform this work; as well as make derivative and commercial works. 
Please credit “Marxists Internet Archive” as your source.

In No. 40 of Sotsial-Demokrat we reported that a conference of our-Party’s groups abroad had decided to defer the question of the “United States of Europe” slogan pending a discussion, in the press, on the economic aspect of the matter.[1]

At our conference the debate on this question assumed a purely political character. Perhaps this was partly caused by the Central Committee’s Manifesto having formulated this slogan as a forthright political one (“the immediate political slogan...”, as it says there); not only did it advance the slogan of a republican United States of Europe, but expressly emphasised that this slogan is meaningless and false “without the revolutionary overthrow of the German, Austrian and Russian monarchies”.

It would be quite wrong to object to such a presentation of the question within the limits of a political appraisal of this slogan—e.g., to argue that it obscures or weakens, etc., the slogan of a socialist revolution. Political changes of a truly democratic nature, and especially political revolutions, can under no circumstances whatsoever either obscure or weaken the slogan of a socialist revolution. On the contrary, they always bring it closer, extend its basis, and draw new sections of the petty bourgeoisie and the semi-proletarian masses into the socialist struggle. On the other hand, political revolutions are inevitable in the course of the socialist revolution, which should not be regarded as a single act, but as a period of turbulent political and   economic upheavals, the most intense class struggle, civil war, revolutions, and counter-revolutions.

But while the slogan of a republican United States of Europe—if accompanied by the revolutionary overthrow of the three most reactionary monarchies in Europe, headed by the Russian—is quite invulnerable as a political slogan, there still remains the highly important question of its economic content and significance. From the standpoint of the economic conditions of imperialism—i.e., the export of capital arid the division of the world by the “advanced” and “civilised” colonial powers—a United States of Europe, under capitalism, is either impossible or reactionary.

Capital has become international and monopolist. The world has been carved up by a handful of Great Powers, i.e., powers successful in the great plunder and oppression of nations. The four Great Powers of Europe—Britain, France, Russia and Germany, with an aggregate population of between 250,000,000 and 300,000,000, and an area of about 7,000,000 square kilometres—possess colonies with a population of almost 500 million (494,500,000) and an area of 64,600,000 square kilometres, i.e., almost half the surface of the globe (133,000,000 square kilometres, exclusive of Arctic and Antarctic regions). Add to this the three Asian states—China, Turkey and Persia, now being
rent piecemeal by thugs that are waging a war of “liberation”, namely, Japan, Russia, Britain and France. Those three Asian states, which may be called semi-colonies (in reality they are now 90 per cent colonies), have a total population of 360,000,000 and an area of 14,500,000 square kilometres (almost one and a half times the area of all Europe).

Furthermore, Britain, France and Germany have invested capital abroad to the value of no less than 70,000 million rubles. The business of securing “legitimate” profits from this tidy sum—these exceed 3,000 million rubles annually—committees of the millionaires, known as governments, which are equipped with armies and navies and which provide the sons and brothers of the millionaires with jobs in the colonies and semi-colonies as viceroys, consuls, ambassadors, officials of all kinds, clergymen, and other leeches.

That is how the plunder of about a thousand million of the earth’s population by a handful of Great Powers is organised in the epoch of the highest development of capitalism. No other organisation is possible under capitalism. Renounce colonies, “spheres of influence”, and the export of capital? To think that it is possible means coming down to the level of some snivelling parson who every Sunday preaches to the rich on the lofty principles of Christianity and advises them to give the poor, well, if
not millions, at least several hundred rubles yearly.

A United States of Europe under capitalism is tantamount to an agreement on the partition of colonies. Under capitalism, however, no other basis and no other principle of division are possible except force. A multi-millionaire cannot share the “national income” of a capitalist country with anyone otherwise than “in proportion to the capital invested” (with a bonus thrown in, so that the biggest capital may receive more than its share). Capitalism is private ownership of the means of production, and anarchy in production. To advocate a “just” division of income on such a basis is sheer Proudhonism, stupid philistinism. No division can be effected otherwise than in “proportion to strength”, and strength changes with the course of economic development. Following 1871, the rate of Germany’s accession of strength was three or four times as rapid as that of Britain and France, and of Japan about ten times as rapid as Russia’s. There is and there can be no other way of testing the real might of a capitalist state than by war.

War does not contradict the fundamentals of private property—on the contrary, it is a direct and inevitable outcome of those fundamentals. Under capitalism the smooth economic growth of individual enterprises or individual states is impossible. Under capitalism, there are no other means of restoring the periodically disturbed equilibrium than crises in industry and wars in politics.

Of course, temporary agreements are possible between capitalists and between states. In this sense a United States of Europe is possible as an agreement between the European capitalists ... but to what end? Only for the purpose of jointly suppressing socialism in Europe, of jointly protecting colonial booty against Japan and America, who   have been badly done out of their share by the present partition of colonies, and the increase of whose might during the last fifty years has been immeasurably more rapid than that of backward and monarchist Europe, now turning senile. Compared with the United States of America, Europe as a whole denotes economic stagnation. On the present economic basis, i.e., under capitalism, a United States of Europe would signify an organisation of reaction to retard America’s more rapid development. The times when the cause of democracy and socialism was associated only with Europe alone have gone for ever.

A United States of the World (not of Europe alone) is the state form of the unification and freedom of nations which we associate with socialism—about the total disappearance of the state, including the democratic. As a separate slogan, however, the slogan of a United States of the World would hardly be a correct one, first, because it merges with socialism; second, because it may be wrongly interpreted to mean that the victory of socialism in a single country is impossible, and it may also create misconceptions as to the relations of such a country to the others.

Uneven economic and political development is an absolute law of capitalism. Hence, the victory of socialism is possible first in several or even in one capitalist country alone. After expropriating the capitalists and organising their own socialist production, the victorious proletariat of that country will arise against the rest of the world—the capitalist world—attracting to its cause the oppressed classes of other countries, stirring uprisings in those countries against the capitalists, and in case of need using even armed force against the exploiting classes and their states. The political form of a society wherein the proletariat is victorious in overthrowing the bourgeoisie will be a democratic republic, which will more and more concentrate the forces of the proletariat of a given nation or nations, in the struggle against states that have not yet gone over to socialism. The abolition of classes is impossible without a dictatorship of the oppressed class, of the proletariat. A free union of nations in socialism is impossible without a more or less prolonged and stubborn   struggle of the socialist republics against the backward states.

It is for these reasons and after repeated discussions at the conference of R,S.D.L.P. groups abroad, and following that conference, that the Central Organ’s editors have come to the conclusion that the slogan for a United States of Europe is an erroneous one.

Source: Lenin Collected Works, Progress Publishers, [197[4]], Moscow, Volume 21, pages 339-343. On the Slogan for a United States of Europe

Sunday, 24 April 2016

Economic outlook for Asia and Sri Lanka

Economic outlook for Asia and Sri Lanka
April 24, 2016,

By Bandula Dissanayake

(Writer is the Secetrary General / CEO of the National Chamber of Commerce of Sri Lanka)


Unpredictability of global financial markets led emerging markets to difficult situations and monetary conditions in US was adding more to the global slowdown, thus developing Asia growth rates are in much of a challenge


Bandula Dissanayake
As identified by Asian Development Outlook (ADO) 2016, which is a Report produced annually by Asian Development Bank (ADB), the developing Asia will continue to contribute at least 60% for the growth of the world. With slower growth in US and Euro zone together with transition taking place in China and reforms in India, ADO forecasts a growth rate of 5.7% in developing Asia for the year 2016 and 2017. Developing Asia consists of 45 economies listed under ADB.


Sub Regions of Asia

Asia is divided into sub-regions for easy evaluation, namely East Asia South Asia, South East Asia, Central Asia and Pacific. South Asia is expected of having the highest growth rate of 6.9% in 2016 and will reach 7.3% with the boost of Indian Economy backed by financial reforms introduced. Nepal faced extremely difficult situation with natural disaster, earthquake and political impasse, in Maldives considerable drop is seen in high end tourism, and the buildup of excessive debt in Sri Lanka which is challenging the economic stability. Both Pakistan and Bangladesh had moderate growth due to sustainable macroeconomic policy reforms.

East Asia’s growth is expected to be slower around 6.5% and 6.3% respectively in 2016 and 2017, mostly contributed by slower growth of China backed by lower investments taking place in the economy. Slowdown in Chinese economy causing downward impact to the region as well as to the globe, estimated around 1.8%. South Korea is likely to have a steady growth this year whilst Taipei will be benefitted by higher government investment. Lower flow of tourism will slowdown Honkong and China. The inflation in the sub-region was down to 1.3% with lower prices of oil and other commodities and is expected to reach 2% by 2017 with increase of domestic demand and commodity prices

Larger economies of South East Asia such as Indonesia and Philippines are contributing positively to the region’s outlook whilst Vietnam and Thailand keep it in an upward trend where Malaysia will face problems with lower oil prices. FDIs attracted to Vietnam on manufacturing and construction sectors made the economy having the strongest expansion in 7 years. Myanmar was also coming back with high hopes even after facing serious flood situation in the country.

The inflation in Asian region was as low as 2.2% in 2015 and 2014 contributed by low prices of food and fuel prevailed globally. The inflation is expected to pickup and be around 2.7% with raising domestic demand in the region and with the pickup of commodity prices internationally.

The ADO 2016 report is advising policy makers to pay attention to facilitate producers in the economy so that It will influence their decisions on investment aspects. Furthermore it is necessary to have sound macro economic management, encouraging female participation in the economy, increasing productivity and capital investment.

Diverging paths of India and China

Growth of China is slowing, in 2014 the growth was 7% and it came down to 6.9% in 2015 and it will continue to slowdown. China had few worrying issues in the economy, working age population started shrinking from 2012 onwards, further the cost of labour is rising and it has come to a situation that cost of labour in China is almost four times higher than in Bangladesh and Myanmar. The economy of China is in the process of shifting from industry investment side to consumption demand side, this transition is still underway and China still does not see the economic benefits in a tangible manner. External factors such as poor performance of advanced economies is also contributing for China to have a slower growth rate.

Although a sharp slowdown of the Chinese economy is unlikely, China would be ready with necessary policy measures to respond to such an adverse situation. The advanced economies have an impact out of Chinese slowdown and the impact will be greater on Asian economies. It is estimated that the growth moderation in china will reduce developing Asia’s growth around 0.3%. At the same time it might open up so many export opportunities for surrounding countries.

Whilst China is on a slowdown, India is on the opposite direction with a rapid growth filling the gap. Structural reforms envisioned to attract more FDIs to the country and it is necessary to have more reforms to raise private investments, the ADO 2016 report suggests. India enjoyed 7.2% growth in 2014 and rose to 7.6% in 2015.

Uncertain global outlook

The developing Asia is facing extreme challenges in the global conditions. Lower oil prices and commodities positively affected many economies in the world but the benefits were experienced in a much slower phase. Unpredictability of global financial markets led emerging markets to difficult situations and monetary conditions in US was adding more to the global slowdown, thus developing Asia growth rates are in much of a challenge. But India and China together with some of the ASEAN nations will keep the upbeat.

Growth of major Industrial economies namely US, Euro zone and Japan are still picking up without greater expectations. In total, said economies would reach 1.8% this year and would be slightly be better by 2017 reaching 1.9%. The private consumption, private investments and the government contribution accounted for the growth of the US economy. The private sector in US will continue to expand but would not be strong enough to reach higher growth rates, thus US economy may grow around 2.3 to 2.5% in 2017.

The recovery in Euro Area started by 2014, but did not keep the momentum with loosing consumer confidence and resurfacing of deflation, keeping the growth expectation at a lower level. Though the labor market situation was improving it is noteworthy that unemployment rate has reached historically high figure in Euro zone.

Japan experienced a zero growth in 2014 and reached 0.5% in 2015, still lacking the growth momentum. The main problem was lack of public investment and private consumption.

Behaviors of Commodity prices

Over the past 4 years commodity prices have declined. Oil prices are expected to drop slightly in 2016 and recover with increase of demand and reducing of oil supply from non OPEC. International Energy Agency predicts that oil supply will exceed demand again this year (2016) but might be difficult to maintain the same supply volume as last year. Prevailing low oil prices have pushed oil producing companies to slow down investments and exploration activities, which will be a limiting factor for the oil supply. Any way demand for oil would be lower than last year due to lower global industrial growth and slowdown of China.

For the fourth consecutive year agriculture prices declined by 13% together with food prices. The reasons being prevailing low energy prices creating a favorable supply condition. To be specific palm oil, soybean meal and soybeans prices were dropped by 20%. Prices for wheat, maize, and rice also declined in 2015 with bumper harvests.

How Sri Lanka is performing

As mentioned in ADO 2016 Report widened budget deficit and drop of the foreign exchange reserves is challenging for Sri Lanka and it is vital for authorities to realign fiscal policy towards putting the country on a high and sustainable growth track.

By 2015, 5.3% growth was visible on services sector whilst industry sector growth declined. Acceleration in financial activities and goods & passenger transportation contributed to the expansion of the services sector. Agri sector had a growth of 5.5% with a higher paddy, fruits and vegetable harvest. It is note worthy that tea and rubber output were lower and below expectations. The reason for the apparel sector to stagnate was that the external demand was lower. Even the construction sector recorded a decline of almost 1%.

Due to decline in exports and lower remittances from the overseas workers together with capital outflow, the balance of payments came under pressure. Lower oil import bill and the increased tourist arrivals eased out the situation to some extent. The rupee was getting weaker towards late 2015 when the Central Bank stopped interfering on the foreign exchange market. As a result rupee depreciated considerably against USD in 2015. The weak demand for export crops and low prices will continue put to pressure on balance of payment. By February 2016 Fitch rating downgraded Sri Lanka to B+ from BB- due to increasing risk of refinancing and weaker public finances.

IMF is engaged on discussions to ease out the situation by offering financial assistance to face expected external imbalances. In an environment where exports will continue to suffer, GSP+ and lifting of fish export ban to EU, could be a positive expectation for the Sri Lankan economy. The government’s commitment to fiscal consolidation is critical to ensure capital inflow to the economy, ADO 2016 report says.

As per the ADO 2016, the slowness of the world economy stresses the importance of having structural reforms in Asia. It is the responsibility of the authorities in each country to bring in reforms that are required to reach the potential growth. The priorities and objectives could be different from country to country. China would be interested in making their labor market more flexible where India might be keen in strategies on public infrastructure Investment. Sri Lanka could be more interested on a national development strategy that will facilitate investment, both domestic and foreign, together with job creation and rural development. Every economy should be more concerned on short term risks such as hikes of US interest rates in the near future which will create difficulties for global financial market and challenges that could arise for the Agriculture Sector due to adverse weather conditions. The authorities may also be challenged by unfamiliar risks such as producer price deflation, which has recently emerged in some economies in the region.

Reference : ADO 2016
source: The Island

துறைமுகத் தொழிலாளர் - அரச நிர்வாகிகள் மோதல்


Ports crisis entering stormier seas

By Chris Kamalendran
Unions, Ranatunga throw fresh allegations at each other ahead of crucial meeting on Tuesday

The dispute between trade unions and Sri Lanka Port Authority (SLPA) Chairman Dhammika Ranatunga is likely to enter stormier seas in the coming week with both sides refusing to drop anchor and firing fresh salvos at each other.

The Joint Trade Union Front says it called off its trade union action two days before the National New Year after a meeting with Prime Minister Ranil Wickremesinghe, but now its members are being harassed by the SLPA chairman.

In a letter fired off to Chairman Ranatunga, who is the brother of Ports Minister Arjuna Ranatunga, the trade union this week charged that its members were being subjected to disciplinary inquiries and denied overtime, while container drivers who are on probation were being trained to do the work of crane operators who were members of the trade union.

The union also charged that leaflets defamatory of union members were being circulated by certain parties close to the ports minister and the SLPA chairman.

The letter was signed by the UNP affiliated Jathika Sevaka Sangamaya (JSS) Port Branch President, Udeni Kaluthanthri, and the SLFP-affiliated Sri Lanka Nidhas Sevaka Sangamaya Port Branch President, Prasanna Kalutarage. They are the joint conveners of the Joint Trade Union Front.

They also charged that in another act of harassment, the privilege some of the workers had enjoyed to engage in full time trade union activities had been withdrawn.

The fresh allegations against the SLPA chief come as Labour Minister John Seneviratne, who heads a committee appointed by the Prime Minister, prepares to meet trade union leaders on Tuesday in a bid to settle the dispute.

The Prime Minister held discussions with the union leaders on April 11 and persuaded the unions to suspend their trade union action. The unions agreed to suspend trade union action after the Premier gave them an assurance that part of their bonus would be paid before the National New Year, and steps would be taken to address their grievances.


The Joint Trade Union Front says it called off its trade union action two days before the National New Year. Pix by Romesh Danushka Silva

Mr. Kalutarage told the Sunday Times that at Tuesdays’ meeting, they would stick to their original demands and insist that the workers be paid incentive allowances in keeping with the current standards, that the proposed lease of a 50-acre land to the Colombo Dockyard Ltd be stopped and that the SLPA should disclose details of its new human resource management plan.

The union leader said that during their talks with the Prime Minister, they pointed out that the SLPA chairman had been abusing his authority since his appointment and called for his removal. But Mr. Ranatunga claimed no such matter was raised at the meeting.

The union leader also charged that the ports’ resources were being misused by the minister and the SLPA chairman.

“Six air conditioners were bought on our request to be installed in the rest room of the port workers at the Jaya Container Terminal (JCT). These air conditioners were removed and installed at the chairman’s and the minister’s official residences in Modara,” he said.

The SLPA chairman dismissed these allegations as baseless. He said these allegations were being levelled against him and his brother because the union members were against the measures they had taken to cut down on excesses and waste at the SLPA.

“Some workers are claiming 800 hours of overtime payments for a month. Abuses such as this are leading to huge losses at the port. We are trying to put things in order, but due to trade union actions, our programme has been hampered,” he said.

Meanwhile, the Ports Ministry in a statement questioned the legality of the Joint Trade Union Front, saying it was not even registered with the SLPA. The ministry said it would not recognise the trade union front and, without such recognition, its action amounted to sabotage.

The ministry in a another statement said that during the discussions held with the Prime Minister, there were no calls for the removal of the SLPA Chairman or the Minister and misleading information to this effect was being leaked to the media by interested parties.

The ministry added that the port had lost millions of rupees in revenue as a result of the the trade union action since April 7.

Wednesday, 20 April 2016

கழகம்: தேர்தல் புறக்கணிப்பு-மே நாள் சூளுரை

ந்தியாவின் தேர்தல் ஆணைக்குழுவின் தலைவர் நசீம் சைதி அவர்களின் அறிவிப்பின் படி,தமிழ்நாட்டில், வரும் மே 16 ஆம் நாள் 234 சட்டமன்றத் தொகுதிகளுக்கும் ஒரே கட்டமாகத் தேர்தல் நடத்தப்படவுள்ளது. கேரளா மற்றும் புதுச்சேரி மாநிலங்களிலும், மே 16ஆம் நாள் ஒரே கட்டமாகத் தேர்தல் நடக்கவுள்ளது. அசாமில் இரண்டு கட்டங்களாகவும், மேற்குவங்கத்தில் ஆறு கட்டங்களாகவும் தேர்தல் நடக்கவுள்ளது.

அனைத்து மாநிலங்களிலும் வாக்கு எண்ணிக்கை மே 19ஆம் நாள் நடைபெறும் என்றும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

மே நாள், உழைக்கும் மக்களின் புரட்சித் திருநாள் மாதத்தில், தமிழக நாடாளுமன்ற தேர்தல் கொடுநாள் அறிவிக்கப்பட்டதால், தேர்தல் புறக்கணிப்பு இயக்கத்தையும், மே நாள் இயக்க சூளுரை இயக்கத்தையும் ஒரு சேர கழகம் முன்னெடுக்கின்றது.

தேர்தல் குறித்து:
`நாடாளுமன்ற மாயையில் மக்களை ஆழ்த்தும் தமிழக சட்ட மன்ற தேர்தலை 
புறக்கணிப்போம்` என முழங்குகின்றது,

மே நாள் குறித்து:
`முதலாளித்துவ நெருக்கடியிலிருந்து மக்களை மீட்போம்` என மே நாளில் சூளுரைத்துள்ளது.

மே நாளை யுத்த தந்திர வழியில்  இருந்தும், தேர்தலை செயல் தந்திர வழியில் இருந்தும் நோக்கியுள்ளது.

இந்த அணுகு முறையினதும்,ஆய்வினதும் அடிப்படையில் அரசியல் போர்த்தந்திர வழியில் பின்வரும் முழக்கங்களை முன் வைத்துள்ளது.



 இதனைப் பிரச்சாரத்துக்கு எடுத்துச் செல்ல, பிரச்சாரம், பொதுக்கூட்டம். ஊர்வலம் என்கிற லெனினிய வெகுஜன மார்க்கத்தின் வழி நடக்கின்றது!
கழகப் பிரசார இயக்கம் வெல்க!
பாராளமன்ற மாயை ஒழிக!
புதிய ஜனநாயகப் புரட்சி ஒளிர்க!

Tuesday, 19 April 2016

ஈழத்தில்முகிழ்க்கும் நல்லிணக்க இலக்கியம்

புத்தரின் கண்ணீர் - சித்தாந்தன்


சமரசிங்க புத்தரின் சிலை முன்னால் கண்களை மூடிக்கொண்டு அமர்ந்திருந்தான். விகாரையின் வாசலில் ஓங்கி வளர்ந்திருந்த அரச 
மரத்தின்இலைகளின் சலசலப்பு கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. கண்களை இறுக மூடிமனதை ஒருநிலைப்படுத்த முயன்றான். அவனின் கண்களுக்குள் ஆயிரமாயிரம் பிணங்கள் சிதறிக்கிடப்பதான பிரமை ஏற்பட்டது. பிணங்களுக்கிடையில் நின்று தன் மகன் பலமாக சிரிப்பது போலிருந்தது. அவனால் கண்களை மூடி மனதை ஒருநிலைப்படுத்த முடியவில்லை. துயரமும், அவமானமும் அவனது இதயத்தைப் பிளந்தன.

 புத்தரின் முகத்தை கூர்ந்து பார்த்தான். அந்த முகத்தில் விரிந்த கருணையும்கண்களின் நிர்மலமும் அவனை மேலும் மேலும் வதைத்தன. 
பகவானுக்குமுன்னே அமர்ந்து பிரார்த்திக்க தனக்கு தகுதி இல்லையென நினைத்துக்கொண்டான். எழுந்து விகாரையின் வாயிலை நோக்கி 
நடக்கத் தொடங்கினான். எதிரே விகாரையின் தேரர் வந்துகொண்டிருந்தார்.. சமரசிங்கவால் அவரின் முகத்தை நிமிர்ந்து பார்க்கக்கூட முடியவில்லை. ஊரெல்லாம் பரவிக்கிடக்கும் செய்தி அவரையும் எட்டியிருக்கும் என நம்பினான்.

 “என்ன சமரசிங்க கவனியாது போகிறாய்? எல்லாம் அறிஞ்சன் உன்ர மகன் செய்ததுக்கு நீ என்ன செய்வாய்” தேரர் ஆறுதல் கூறினார். 

அவனால் சமாதானம் கொள்ள முடியவில்லை. காலகாலமாய் இந்த விகாரையிலேயே கடமை செய்து வருகின்றவன்தான் சமரசிங்க. புத்தரின் 
பஞ்சசீலக் கொள்கையையே எப்போதும் கடைப்பிடித்து ஒழுகுபவன், தன் இரண்டு பிள்ளைகளையும் அதன் வழியிலேயே வளர்க்க வேண்டும் 
என்ற விருப்பை எப்போதும் கொண்டிருப்பவன். ஆனால்  எல்லாம் தலை கீழாகமாறி அவனது எண்ணமெல்லாம் நொருங்கி உடைந்து போயின. 

மூளையிலிருந்து முள்மரம் ஒன்று வளர்வதான வலி அவனுக்குள் எழுந்தது. விகாரையின் அரசமரத்தின் இலைகள் காற்றினால் சலசலத்தன. 

அது அவனை யாரோ கேலி செய்து கைகளைக் கொட்டிச் சிரிப்பதான எண்ணத்தை ஏற்படுத்தியது. அதற்குமேல் அவனால் அங்கு நிற்க 
முடியவில்லை. அவனை அறியாமலேயே அவனதுகால்கள் வேகமெடுத்தன.
புலிகள் அழிக்கப்பட்டார்கள் என்ற செய்தி எட்டிய போது சாதாரண சிங்கள மக்கள் அடைந்த மகிழ்ச்சியையே அவனும் அடைந்தான். புலிகளின் 
அழிப்பில் தன் மகனும் ஒரு படைவீரனாக பங்களித்ததில் அவனுடன் பெருமிதமும் ஒட்டிக்கொண்டது. தன் மகனைப்பார்த்து அவனை அணைத்து முத்தமிடவேண்டும் என்ற விருப்பும் அன்றெல்லாம் மேலிட்டன. தன் மகன் வீரன் வீரன் என தனக்குள் பலமுறையும் கூறிக்கூறி மகிழ்ந்திருந்தான். ஆனால் அந்தமகிழ்ச்சியும் பெருமிதமும் இப்படி உடைந்து போய்விடும் என அவன் நினைக்கவில்லை.

00

 மகன் சந்தன ஊரிலே நல்ல பிள்ளையென பேரெடுத்தவன். யாரோடும் சண்டை சச்சரவுகளுக்குப் போனதில்லை. ‘சமரசிங்க தன் மகனை நல்லா வளர்த்திருக்கிறான்’ என்ற பேச்சு ஊர்ச் சனங்களிடையே மிகுந்திருந்தது.

சந்தன க.பொ.த உயர்தரப் பரீட்டையில் தோற்றி பல்கலைக்கழகத்திற்கு தெரிவாக முடியாமல் இருந்தான். கடினமாகப் படித்தும் தன்னால் 
முடியவில்லையே என்ற வேதனையும் அவனுக்குள் குடிகொண்டிருந்தது. சமரசிங்க எல்லாவற்றையும் புரிந்தவனாய் மகனைதேற்றினான். 

“பரீட்சையில் சித்தியடையாவிட்டால் என்ன? எனது தோட்டம் இருக்கு விவசாயத்தைக் கவனி” என ஆறுதற்படுத்தினான். 

 பகல் நேரங்களில் தனது பொழுதை தோட்டத்திலேயே சந்தன போக்கினான்.தந்தையுடன் சேர்ந்து மரக்கறிகளைப் பிடுங்குவது, சந்தைக்கு 
கொண்டுசெல்வது என எல்லாவற்றிலும் உதவினான். தங்கை புஸ்பவதியை தன்சைக்கிளிலேயே பாடசாலைக்கு ஏற்றிச் செல்வதும் கூட்டிவருவதும் என அவனுக்கு வேலைகள் பல இருந்தன.

 சந்தன பகல் பொழுதுகள் போக மாலை வேளையில் பாடசாலை மைதானத்தில் நண்பர்களுடன் கிறிக்கெட் விளையாடுவதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தான். கிறிக்கெட் வீரர்களில் அவனுக்கு முரளிதரனையே அதிகமும் பிடித்திருந்தது. முரளியின் பந்துவீச்சால்த்தான் இலங்கை அணிசிறப்பாக வெற்றிகளைப் பெறுகிறது என்ற அபிப்பிராயம் அவனுக்கு இருந்தது. தன் நண்பர்களைப் போல் மகல ஜெயவர்த்தனவையோ, சங்கக்காராவையோ அவனால் கொண்டாட முடியாமல் இருந்தது. தன்பாடசாலை நாட்களில் தானும் ஒரு சுழற்பந்து வீச்சாளனாகப் பிரகாசிக்கவேண்டும் என நினைத்தான் ஆனால் அவனது ஊர்ப் பாடசாலையில் கிறிக்கெட் அணி இருக்கவில்லை. உயர்தரப் 
படிப்பிற்காக நகரப்பாடசாலைக்குச் சென்ற போதும் அவனுக்குச் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கவில்லை.என்றபோதும் மாலை வேளைகளில் விளையாடும் போது முரளியைப்போலவே தான் பந்த வீசுவதாக பெருமையாக நினைத்துக் கொள்வான்.

அன்று மதியம் சந்தன வீடு வந்த போது அவனுடைய கண்கள் சிவந்திருந்தன.முகம் வறண்டு போய்க் கிடந்தது. தனியாக வீட்டின் 
தாழ்வாரத்திலிருந்து யோசித்துக்கொண்டிருந்தான். தாய் குசுமாவதி அவனை சாப்பிடஅழைத்தபோதும் அவன் அதைப்பொருட்படுத்தியதாகத் 
தெரியவில்லை.சமரசிங்கதான் “என்ன மகன் ஒரு மாதிரி இருக்கிறாய்” எனக் கேட்டான்.

சந்தன தந்தையைக் கூர்ந்து பார்த்தவனாக “நீங்கள் இண்டைக்கு காலையில் நடந்தது பற்றி கேள்விப்படவில்லையா?” என்றான்

“என்ன மகன் நடந்தது”

 “அப்பா புலிகள் குண்டு வைச்சு சனங்களைக் கொண்டுபோட்டாங்கள். 60சனத்துக்கு மேல செத்துப்போட்டுதுகள். பஸ்ஸில்தான் குண்டுவைச்சவங்களாம்.”

 சமரசிங்கவின் மனம் துயரத்தில் சிக்கியது. “அப்பாவிச் சனங்கள்” அவனை அறியாமலேயே அவனது உதடுகள் கூறின.

 ‘ஏன் எல்லோரும் சனங்களை குறி வைக்கின்றார்கள்?’ இராணுவத்தின் எறிகணை வீச்சுக்களிலும் விமானத்தாக்குதலிலும் தமிழ்ச் சனங்கள் 
கொல்லப்படும் போதும் சமரசிங்க இவ்வாறு நினைப்பதுண்டு. தமிழ்ச்சனங்கள் என்ன சிங்களச் சனங்கள் என்ன எல்லோரும் மனிதர்கள் சமரசிங்காவால் யுத்தம் புரிபவர்கள் ஏன் பலசமயங்களில் கோழைகளாகிவிடுகின்றனர் என்பதைப் புரியமுடியாமலிருந்தது.

 மகனைப் பார்த்தார். அவன் சிந்தனையின் ஆழத்துக்குள் புதைந்து போனதை அவனது அசைவற்ற வெறித்த பார்வையே தெளிவாக்கியது.

“மகனே” என அழைத்தான். அவன் தன் வெறித்த கண்களால் அவரைப்பார்த்தான். “எப்படி மகன் உனக்குத் தெரியும்?” 

 “பண்டாவின் வீட்டுக்குப் போனனான் ரூபவாஹினியில் பார்த்தனான். குழந்தைகள் எல்லாம் செத்துப் போய்க் கிடக்குதுகள்”

சந்தனவின் குரல் அடைத்துக் கொண்டது. அதற்குமேல் அவனால் எதுவும்பேசமுடியவில்லை. சற்று நேர மௌனத்திற்குப் பின் “அப்பா 
நான்இராணுவத்தில் சேரப்போறன்” என்றான்.

 சமரசிங்க அதிர்ந்து போனான். அவனிடமிருந்து அந்த வார்த்தைகளை அவன் எதிர்பாக்கவில்லை.

“என்ன மகன் கதைக்கிறாய்”

 “இல்லை அப்பா புலிகளை அழிக்க வேணும்”

 சமரசிங்க புத்தரின் பஞ்சசீலகக் கொள்கைகளை ஞாபகப்படுத்தினான். கொல்லாமை பற்றி அழுத்திக் கூறினான்;. எதிரியைக் கூட கொல்வது 
பாவம் எனச் சொன்னான். தன் குடும்ப நிலையை எடுத்துச் சொல்லி எங்கள் குடும்பத்தின் முதுகெலும்பு நீதான் என்றான்;. கொன்றவனைக் கொல்வது பௌத்த தர்மமல்ல என்றான்;. இராணுவமும் தமிழ்ச்சனங்களை கொன்று குவிப்பதைச் சொன்னான்;. ஆனால் சந்தனவின் மனம் எதையும் ஏற்றுக்கொள்வதாயில்லை.

“நான் சனங்களைக் கொல்லப் போகல. புலிகளைத்தான் அழிக்கப் போறன்”அவனது குரல் உறுதியாக ஒலித்தது.

 மகனின் பிடிவாதத்தின் முன்னால் சமரசிங்கவால் எதுவும் செய்யமுடியவில்லை. குசுமாவதி கண்ணீர் விட்டுக் கதறினாள். புஸ்பகுமாரி 
தன்அளவற்ற அன்பினால் அவனது மனதை மாற்ற முயன்றாள். எல்லாமேபயனற்றுப்போயின.

00

ஒரு திங்கட்கிழமை சந்தன இராணுவத்தில் சேரப் புறப்பட்டான். தாயும்தங்கையும் கண்ணீருடன் வழியனுப்பினர். சமரசிங்க அவனை 
முகாமில்கொண்டுபோய்விடத் துணையாகச் சென்றான்.

 சந்தன இராணுவத்தில் சோ்ந்து இரண்டு மாதங்களின் பின்னர் அவனிடமிருந்து ஒரு கடிதம் வந்திருந்தது. குசுமாவதி மகிழ்ந்தாள். கடிதம்வந்த செய்தியை வயலில் நின்ற தன் கணவனுக்கு தொpவிக்க அயல் வீட்டில்வசிக்கும் குமுதுவை அனுப்பினாள்.

 சமரசிங்க ஆவலுடன் கடிதத்தை வாசித்தான்.தான் அனுராதபுரம் பயிற்சி முகாமில் பயிற்சி பெறுவதாகவும் இன்னும் இரண்டு மாதங்களில் பயிற்சி முடிந்துவிடும் என்றும், தான் பெரும்பாலும் வன்னிக்குத்தான் கடமைக்கு அனுப்பப்படலாம் எனவும் அதில் எழுதியிருந்தான்.

சமரசிங்க கடிதத்தை மடித்து மனைவியிடம் கொடுத்தான். அவனதுகண்களில் கண்ணீர்த்துளிகள் திரண்டன. அவன் எதுவுமே பேசவில்லை.விகாரையை நோக்கி நடந்தான். இதயத்தில் நாளங்கள் இறுகி புடைப்பதாய் உணர்ந்தான்.

 புத்த பகவான் முன் அமர்ந்திருந்து மகனுக்காக பிரார்த்தித்தான். மகனைஎந்த நேரத்திலும் துணையாக இருந்த காப்பாற்றும்படி வேண்டினான்.வன்னிப் போர்க்களம் பற்றியும் அதன் பயங்கரம் பற்றியும் அவன் அறிந்திருந்தான். புலிகளின் சூட்சுமமான போரிடும் திறனால் அமைந்திருப்பதே வன்னிக்களம் என அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தது. வன்னியில் நடைபெற்ற போர்கள் அனேகமானவற்றில் இராணுவம் தோற்றுப்போய் இருக்கின்றது என்பதும் சமரசிங்கவிற்கு தெரிந்திருந்தது.

சந்தன சீருடை அணிந்து துப்பாக்கி சகிதம் மிடுக்கோடு நடந்துவரும் காட்சியை ஒரு முறை கற்பனை செய்து பார்த்தான். ‘அவன் வீரன். 

டென்சில் கொப்பேகடுவ போல போற்றப்படும் இராணுவ வீரனாக உயர்ந்து தனக்கும்தன் ஊருக்கும் பெருமைதேடிக் கொடுப்பான்’ என நினைத்தான். அவ்வப்போது ஊருக்கு வரும் இராணுவ வீரர்களிடம் தன் மகனின் நிலைமைகளைப் பற்றி விசாரிப்பான். அவர்கள் யாருமே அவனைக் கண்டதில்லை என்றே சொல்லியிருக்கின்றனர். புதிதாகச் சேர்ந்த இராணுவவீரர்களுக்கு உடனடியாக லீவு கொடுக்க மாட்டார்கள் என்ற தகவல்களையும் அவர்கள் மூலம் அறிந்துகொண்டான். எப்படியும் ஒரு வருடத்திற்குப் பின்தான் லீவு சாத்தியம் என்பதும் அவர்கள் மூலம் 
அறிந்ததுதான்.

 கிட்டத்தட்ட ஆறு மாதங்களின் பின் சந்தனவிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பக் கிட்டியது. தான் வன்னியில் வவுனியா முன்னரங்கில் 52ஆவது 
டிவிசனில் இருப்பதாகவும் சொன்னான். சமரசிங்க மகனின் குரலில் மகிழ்ந்தார். எனினும் போர் உக்கிரமாக நடைபெறக்கூடிய இடத்தில் நிற்பது 
அவருக்கு மன வேதனையைக் கொடுத்தது.

குசுமாவதி அழுதேவிட்டாள். சந்தன தனக்கு ஒன்றும் ஆகாது இன்னும் சிலமாதங்களில் தான் லீவு பெற்று வரக்கூடிய வாய்ப்பு இருப்பதாகவும் 
கூறினான்.

தங்கை புஸ்பகுமாரியுடன் கதைக்க விரும்பினான். அவள் பாடசாலை சென்றிருந்ததால் சாத்தியம் இல்லாது போயிற்று.

தந்தையின் வங்கிக்கணக்கு இலக்கத்தைப் பெற்றுக்கொண்டான். இனிதன்னால் கிரமமாக சம்பளப் பணத்தை அனுப்ப முடியும் என்றான். 
தங்கைக்கு ஒரு புதுச்சைக்கிள் வாங்கிக் கொடுக்கும்படி தந்தையிடம் கூறினான்.

மகன் பற்றி எந்த தகவல்களையும் அறிய முடியாதிருந்த சமரசிங்கவிற்கும் குசுமாவதிக்கும் தொலைபேசியில் அவனோடு கதைக்க முடிந்தது 
ஆறுதலாக இருந்தது. சமரசிங்க புத்த பகவானிற்கு நன்றி தெரிவித்தான். வீட்டின்முன்புறத்தில் பூத்திருந்த பூக்களில் சிலவற்றைப் பறித்துக்கொண்டு விகாரையை நோக்கிச் சென்றான். விகாரையின் வாசலில் தேரர் நின்றார்.

“என்ன சமரசிங்க இந்த நேரத்தில” என்று தேரர் கேட்டார்.

சமரசிங்க வழமையாக காலையும் மாலையுமே விகாரைக்குச் செல்வதுண்டு. அன்று அவன் மதிய வேளை வந்திருப்பது அவரை அவ்வாறு கேட்க வைத்தது.

சமரசிங்க தன் மகனிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்புக்கிடைத்ததைத் தெரிவித்தான். தேரர், அவனுடைய நிலைமை தொடர்பாக 
கேட்டறிந்ததோடு சமரசிங்கவை கவலைப்படாது இருக்கும்படியும் புத்தபகவானின் ஆசி எப்போதும் சந்தனவுக்கு இருக்கும் என்றும் 
தெரிவித்தார்.

சமரசிங்க புத்த பகவானின் முன் அமர்ந்தான். அவருடைய கண்களின் திவ்விய ஒளி தன்னில் படர்வதாய் உணர்ந்தான். கண்களை மூடிப் பிரார்த்தித்தான். அவன் உள்ளம் சாந்தியடைந்தது.

 00

 அரசு புலிகளுக்கு எதிரான போரை வன்னியில் ஆரம்பித்தது. படைகள் மூர்க்கமாகப் போர் புரிந்தன. புலிகளின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்த பெருமளவு 
பிரதேசங்கள் படையினரிடம் வீழ்ந்துகொண்டிருந்தன. மக்கள் இடம்பெயர்ந்து கொண்டிருந்தார்கள். துயரமும் அவலமும், 

எறிகணைகளும்,துப்பாக்கி றவைகளும் சனங்களைத் துரத்திக் கொண்டிருந்தன. புலிகள் பின்வாங்கிக்கொண்டிருந்தனர். படையினர் 
சடுதியாக முன்னேறினர்..சிங்கள மக்கள் வெற்றிக்களிப்பில் மிதந்து கொண்டிருந்தனர்.

படையினரின் வெற்றிச் செய்தியால் தென்பகுதி அலங்காரம் பூண்டது. சமரசிங்க தன் மகன் யுத்தத்தில் ஈடுபடுகிறான் என்பதைப் புரிந்துகொண்டான். யுத்தத்தில் அவனது உயிருக்கு எந்த ஆபத்தும் நேர்ந்துவிடக்கூடாது என பகவானிடம் மன்றாடினான். புலிகளை அழிப்பதற்கான போராக இது அரசால் பிரகடனப்படுத்தப்பட்ட போதும் யுத்தத்தில் தமிழ்ச்சனங்கள் இழப்புக்களாலும், துயரத்தாலும் வலியுறுவார்கள் என்பதை நினைக்கும் போது அவனது இதயத்தில் வலி படர்ந்தது.

 யுத்தத்திற்கு அப்பால் இன முரண்பாட்டை நீக்க மாற்று வழிமுறைகளை இந்தமுப்பது வருட போர் அனுபவம் கற்றுத்தராதிருப்பது வேதனையாகப்பட்டது.ஒரு நாட்டுக்குள் இரண்டு நாடுகளுக்கிடையிலான போர். தமிழ் மக்கள் நிலத்தால் மட்டுமல்ல தமது இதயத்தாலும் பிரிந்தே கிடக்கிறார்கள். இந்தயுத்தம் மேலும் மேலும் பிளவைப் பெரிதாக்குமே தவிர காயத்தினைத் தீர்க்கும்மருந்தாக அமையாது என்பதை சமரசிங்க நன்றாகவே புரிந்திருந்தான்.

எப்படியோ இந்தப் போர் முடிந்துவிட வேண்டும் என்பது அவனது பிரார்த்தனையாகவும் இருந்தது. இராணுவ வீரர்களுக்கு மட்டுமல்ல புலிகளுக்கும் தாய் தந்தையர் உள்ளனர். அவர்களும் தன்னைப் போலவேதங்கள் கடவுளர்களிடம் பிரார்த்திப்பார்கள். ஒரு கட்டத்தில் 
யுத்தத்தை நடத்துபவர்களின் மீதுதான் அவனுக்கு கோபம் எழுந்தது.

 உக்கிரமாக நடைபெற்ற போர் முள்ளிவாய்க்காலுடன் முடிவடைந்தது. புலிகள் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள் என்ற செய்தி அரசால் அறிவிக்கப்பட்ட 
போது சிங்கள மக்கள் அதை பெரும் எடுப்பில் கொண்டாடினர். சமரசிங்கவின் ஊரில் வெற்றியின் ஆரவாரங்கள் எதிரொலித்தன. 

படைவீரர்களின் பெற்றோர்கள் ஊரவர்களால் கௌரவப்படுத்தப்பட்டனர். ஆனால் சமரசிங்கவால் அந்த வெற்றி நிகழ்வுகளில் கலந்து கொள்ள 
முடியவில்லை.

‘நம்மை நாமே வென்றோம். நம்மை நாமே தோற்கடித்தோம்’ என்ற எண்ணமே அவனுக்குள் இருந்தது. தமிழ்ச் சனங்கள் அகதி முகாம்களில் வாழ்வதாக பத்திரிகைகளில் செய்திகள் வெளிவந்துகொண்டிருந்தன. புலிகளை அழித்ததில் தன் மகனுக்குப் பங்குண்டு என்றால் சனங்களை அகதி வாழ்வுக்குள் தள்ளியதிலும் தன் மகனுக்கு பங்குண்டு எனவும் கருதினான்.ஆயினும் தன் மகன் வெற்றியின் பங்காளியாக உள்ளதை 
ஊரவர்கள் வியந்துபேசும்போது அவனுக்கு உள்ளூர சந்தோசம் பெருகியபடி இருந்தது.

 மாலை விகாரைக்குச் சென்றான். விகாரை முழுவதும் சனங்களால் நிறைந்திருந்தது. புத்தபகவானின் முன் மலர்கள் குவிந்து கிடந்தன. தீபங்கள் 
ஒளிர்ந்தன. தன்னைப் போலவே தங்கள் பிள்ளைகளை யுத்தத்தில் காப்பாற்றியதற்காக பகவானுக்கு நன்றி செலுத்த அவர்கள் எல்லோரும் வந்திருக்கலாம் என  நினைத்தான். புத்த பகவானின் முன் அமர்ந்துகண்களை மூடிப் பிரார்த்தித்தான். அவருக்கு நன்றிகளைத் தெரிவித்தான்.

போர் முடிந்து இரண்டு வாரங்களின் பின் சந்தனவிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு வந்தது. தான் முல்லைத்தீவில் நிற்பதாகவும் தங்கள் 52ஆவது டிவிசன்தான் போரின் முடிவுக்கு முக்கிய பங்களிப்புச் செய்தது எனவும் தன்தந்தையிடம் கூறினான்.

“எப்ப மகன் வீட்டிற்கு வருவாய்” என்று சமரசிங்க கேட்டான். அவனுக்கு மகனின் குரலைக் கேட்ட பின்னர் அவனைப் பார்க்க வேண்டும் போல் இருந்தது.

 “இன்னும் பத்துப் பதினைந்து நாட்களில் லீவு கிடைக்கும் அப்ப வருவன். நிறைய கதைகளெல்லாம் என்னட்ட இருக்கு எல்லாத்தையும் சொல்ல 
வேணும் எதுக்கும் வீட்ட வந்து சொல்லுறன்”

மகனின் ஆர்வத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் சமரசிங்க புரிந்து கொண்டான்.
அவனின் வரவிற்காக காத்திருந்தான்.

போர் முடிந்து, வெற்றியின் மாயையில் அரசும் படையும் மூழ்கியிருந்த வேளையில்த்தான் போர்க்குற்றம் பற்றிய பேச்சுக்கள் சர்வதேச நாடுகளில் இருந்து எழத்தொடங்கின. அரசு பல நிலைகளிலும் நெருக்கடிகளைச்சந்திக்கத் தொடங்கியது.

சிங்கள மக்களிடையேயும் இறுதிப்போர் பற்றிய பல்வேறு வீடியோக் காட்சிகளும், படங்களும் உலாவின. களத்தில் நின்ற இராணுவத்தால் 
கைத்தொலைபேசிகளால் பிடிக்கப்பட்ட வீடியோக்களும், படங்களும் அவை.

இளைஞர்கள், யுவதிகள், முதியோர்கள் என யாவரும் தங்கள் படையினரின் சாகசங்களையும் பார்த்து மகிழத் தொடங்கினர். புலிகள் அழிக்கப்பட்ட செய்தியை விடவும் இந்த வீடியோக்கள் தான் விரைவாகப் பரவின. மனிதாபிமானிகள் பலரும் வீடியோக்காட்சிகளின் கோரத்தையும், வன்மத்தையும் கண்டு வெறுப்புற்றனர்.

யுத்தம் முடிந்து ஐந்தாவது நாள் சமரசிங்க காலையில் தோட்டத்து மரக்கறிகளைச் சந்தையில் கொடுத்துவிட்டு வீட்டிற்கு வந்து கொண்டிருந்தபோது பண்டாவின் தந்தை அளுத்கமே அவனை வீதியில் மறித்தான்.சமரசிங்க “என்ன விசயம் அளுத்கமே” என்றான்.

 “சமரசிங்க உங்கட மகன் பெரிய வீரன்தான் அவனைப்பற்றி ஊரெல்லாம் புகழ்கிறார்கள்” சமரசிங்கவின் உள்ளத்தில் ஒருவித மகிழ்ச்சி பரவித்  திளைத்தது.

 “ஏன் அளுத்கமே” என்றான் சமரசிங்க.

 “சண்டைக் களத்தில உங்கட மகன் செய்த சாகசங்களை காட்டுற வீடியோப்படத்தை என்ர மகன்ர போன்ல பார்த்தனான்” என்றான்.

 சமரசிங்கவுக்கு அளுத்கமேவின் வார்த்தைகள் பேரானந்தத்தை ஏற்படுத்தின.மனதில் பெருகிய ஆர்வத்துடன் “மகன் வீட்டில் நிற்கிறானா” 
எனஅளுத்கமேவிடம் விசாரித்தான்.

“அவன் வீட்டதான் நிற்கிறான்”

என்றதும் சமரசிங்க அளுத்கமேவின் வீட்டை நோக்கி சைக்கிளை மிதித்தான்.தன் மனதுக்குள் ‘மகன் டென்சில் கொப்பேகடுவ போல 
பெரியாளா வருவான்’என  சொல்லிக் கொண்டான்.

 அளுத்கமேயின் வீட்டின் வாயிலை அடைந்ததுமே பண்டா……. பண்டா…….. எனகுரல் கொடுத்தான்.

 பண்டா அவரின் வருகைக்கான காரணத்தை உணர்ந்தது போல தன்கைத்தொலைபேசியுடன் வெளியே வந்தான்.

 “என்ன அங்கிள் அப்பா எதுவும் சொன்னவரோ”

“ஓம் தம்பி அந்த வீடியோக்களை பார்ப்பம்”

 சமரசிங்கவின் உள்ளத்தில் பெருகிய ஆர்வத்தை உணர்ந்தவனாய் தன் கைத்தொலைபேசியிலிருந்த காட்சிகளைக் காட்டினான்.

 சந்தன போர்க்களத்தில் வெற்றிக் களிப்போடு தன் நண்பர்களுடன் குதூகலிக்கும் காட்சிகள் அதில் பதிவாக்கப்பட்டிருந்தன. 

அவர்களுக்குப்பின்னால் உடைந்து நொருங்கிய கட்டடங்களும் எரிந்துபோன நிலங்களும்ஆங்காங்கே கிளைகள் முறிந்த மொட்டை மரங்களும்  காணப்பட்டன.அவற்றினைக் கொண்டே யுத்தத்தின் தீவிரத்தை சமரசிங்கஉணர்ந்துகொண்டான். தன் மகனை புத்த பகவான் தான் காப்பாற்றியிருக்கிறார் என மனதுள் பிரார்த்தித்தான்.

 வீடியோக் காட்சிகளைப் பார்த்து திளைத்துக் கொண்டிருந்தவனுக்கு அடுத்துவந்த காட்சிகள் நெஞ்சைப் பிளப்பது போலிருந்தன. 

நிர்வாணமாக்கப்பட்ட ஐந்தாறு பெண்ணுடல்களை சக இராணுவத்தினர் சூழ்ந்த நிற்க சந்தன ஒரு பெண்ணின் பிறப்புறுப்பில் சப்பாத்துக் காலால் மிதித்தவாறு எதையோ சொல்லவும் சூழ்ந்து நிற்கும் சக வீரர்கள் பலமாகச் சிரிப்பதாகவும் காணப்பட்டது. 

அக்கணம் சந்தனவின் முகத்தில் குரூரத்தின் சாயல் படிந்திருப்பதைப் பார்த்தான்.

சமரசிங்கவால் அதற்கு மேல் அந்தக் காட்சியின் கோரத்தையும், வன்மத்தையும் பார்த்துக்கொள்ள முடியவில்லை. 

தலை சுற்றுவது போலிருந்தது. பண்டாவின் கைகளைப் பிடித்து காட்சிகளை நிறுத்தும்படி செய்தான். தலையை கைகளால் அழுத்தியவாறு சில நிமிடங்கள் அப்படியே இருந்தான்;. அவரால் எதுவும் பேசமுடியவில்லை.உணர்சிகள் யாவும் நூலிழைகளாகப் பிரிந்து தன் உடல் முழுமையும் வலைபோலப் படர்வதாக உணர்ந்தான். நாவிலிருந்து வார்த்தைகள் திரவக்குழம்பாகி இதயத்தினுள் இறங்குவதான பிரமை அவனைப் பற்றிக்கொண்டது. காற்றில் மிதக்கும் சருகைப் போல தடுமாறியவனாக எழுந்துசென்று சைக்கிளை எடுத்துக்கொண்டு புறப்பட்டான்;.

வீடு வந்ததும் சைக்கிளை முற்றத்தில் நின்ற வேப்பமரத்தோடு சாத்தி விட்டுவிறாந்தையில் இருந்த கதிரையில் சாய்ந்து கொண்டான்;. 

குசுமாவதிகொண்டு வந்து வைத்த தேநீரைக் கூட அவனது மனம்  பருக ஒப்பவில்லை.விறைத்துப்போன பிணமாகக் சரிந்துகிடந்தான். அவனது 
எண்ணங்கள் சிறகொடுங்கி தலைகுப்பிற விழும் பறவைபோல அந்தக் காட்சிகளிலேயே மீண்டும் மீண்டும் விழுந்தபடியிருந்தது. வெற்றியின் 
களிப்பில் விரிந்து கிடந்த மனம் அவமானத்தின் சிலுவையில் அறையப்பட்டிருப்பது போன்றதான உணர்வு எழுந்தது.

சந்தனவா இவ்வாறு வன்மம் கொண்டாடுகிறான்?. அவரால் அதை நம்பமுடியவில்லை. புத்தரின் பஞ்சசீலக் கொள்கைகள் அனைத்தும் 
ஞாபகங்களில் மிதந்து மிதந்து அவனை அலைக்களித்தன. சிறுவயதிலிருந்து அவனுக்குள் ஊட்டி வளர்த்த அகிம்சை, அறம், கருணையெல்லாம் காற்றில் வாலறுந்த பட்டங்களாய் அவரது மூளைக்குள் சுழன்றடித்தன. சாந்தமேயுருவான புத்தபகவானை நினைத்தான். அவரின் கண்களிலிருந்து குருதி வழிவது போன்ற பிரமை ஏற்பட்டது. கடவுளின் முன் தான் ஒரு குற்றவாளியாகிவிட்டதாய் உணர்ந்தான். 

அவனுடைய புலன்கள் சுருங்கின.இரத்த நாளங்கள் உறைந்து போனவனாக அசைவற்று வராந்தாவின்முகட்டையே வெறித்தபடி இருந்தான்.

 புஸ்பகுமாரி படலையைத் திறந்துகொண்டு வளவுக்குள் நுழைந்தாள். காலையில் ரியூசன் சென்றபோது முற்றத்து மல்லிகை போல மலர்ந்திருந்த அவளது முகம் சிவந்துபோயிருந்தது. கண்களில் நீரும் விம்மலும், விசும்பலுமாய் குசுனிக்குள் நுழைந்தவள் தாயைக் கட்டிக்கொண்டு குரலெடுத்து  அழுதாள்.

 “என்ன மகள் நடந்தது” என குசுமாவதி பதற்றத்துடன் கேட்டாள்.

 “அண்ணா …….” என சொல்லியவாறு தன் வகுப்புத்தோழி மெனிக்காவின் கைத்தொலைபேசியில் பார்த்த காட்சிகளை விபரித்தாள். 

குசுமாவதிஅதிர்ந்து போனவளாய் குசுனிச் சுவருடன் சாய்ந்து கொண்டாள். குசுனிமுழுமையும் சிரிப்பொலிகள் சுவரில் மோதி மோதி எதிரொலிப்பது போல்இருந்தன. புஸ்பகுமாரி தாயின் மடியில் முகம் புதைத்து விம்மினாள்.
வீடே நிசப்தத்தில் உறைந்து கிடந்தது.

சமரசிங்கவால் அந்த நிசப்தத்தை தாங்க முடியவில்லை. அவனை யாரோசுவரோடு தள்ளி முகத்தை தேய்ப்பதாய் உணர்ந்தான். மனைவி 
காலையில் கொண்டுவந்து வைத்த தேநீர்க் கோப்பையின் விளிம்பில் எறும்புகள் ஊர்ந்துகொண்டிருந்தன. எழுந்தவன் படலையைத்திறந்து 

விகாரையைநோக்கி நடக்கத் தொடங்கினான். கைளில் பூக்களில்லை. முகத்தில் இரவின் கருமை ஒட்டிக் கிடந்தது.

 00

 இரவு எட்டு மணியிருக்கும். துயரத்தின் ஆழ்ந்த இருளில் மூழ்கிக் கிடந்த வீட்டின் நிசப்தத்தைக் குலைப்பதாய் சமரசிங்கவின் தொலைபேசி 
ஒலித்தது.அதன் ஒலி சாவுகாலத்தின் ஓலம் போல அந்தக் கணங்களை அதிரவைத்தது.மெல்ல எழுந்து சென்று தொலைபேசியைக் கையிலெடுத்து “ஹலோ”என்றான். மறுமுனையில் சந்தன.
“அப்பா லீவு கிடைச்சு வீட்ட வந்துகொண்டிருக்கிறன். எப்படியும் விடிய எட்டு மணிக்கிடையில் வீட்ட வந்துவிடுவேன்”

சமரசிங்கவால் எதுவும் பேச முடியவில்லை. வெறுமனே “ஓம்” என்றவன்; தொலைபேசியைத் துண்டித்துக் கொண்டான்.

இரவு முழுமையும்; அவனால் தூங்க முடியவில்லை. வீட்டின் விறாந்தையில் வந்த அமர்ந்துகொண்டான். பொழுதுகள் நகர்ந்து ஊர்ந்து ஊர்ந்து 
செல்வதாக உணர்ந்தான். வானத்தில் நட்சத்திரங்கள் வற்றத் தொடங்கியிருந்தன.கண்களை மூடி அனற்படலமொன்று ஒரு செடியைப் போல வளரத் தொடங்கியிருந்தது. வீட்டுக்கும் படலைக்குமான தூரம் நீண்டால்என்ன? மகனை எப்படி எதிர்கொள்வது. ஒரு கொலைகாரனை 
எதிர்கொள்ளும் பதட்டம் அவனுள் தொற்றிக் கொண்டது.

பொழுது விடிந்து காலை 08.30 மணியாகியிருந்தது. வீட்டுப் படலையில் ஓட்டோ ஒன்று வந்து நின்றது. சற்று நிமிடத்தின் பின் சந்தன, கனத்த பை 
ஒன்றினை தோளில் சுமந்தபடி படலையைத் திறந்துகொண்டு வந்தான். சமரசிங்க தன் முகத்தில் லேசான ஒரு புன்னகை முயன்று 
வரவழைத்துக் கொண்டான். அவனுடைய உதடுகளுக்குள்ளிருந்து வார்தைகள் சறுக்கிதொண்டைக் குழிக்குள் தேங்கின.

சந்தன விறாந்தையில் பையை வைத்துவிட்டு தூணோடு சாய்ந்து அமர்ந்து கொண்டு தாயை அழைத்தான்.

குசுமாவதி குசுனிக்குள் இருந்து வாசலுக்கு வந்தாள்;. “எப்படி மகன் இருக்கிறாய்” என்றவளின் உதடுகள் மறுகணம் வெடித்து உதிர்வது 
போல விம்மிக் கொண்டன.  அவனின் பதிலைக்கூட எதிர்பார்க்காதவளாய் திரும்பவும் குசினிக்குள் நுழைந்தாள்.

 சமரசிங்க எழுந்து தோட்டத்தை நோக்கிச் சென்றான்.

 சந்தன பல முறை அழைத்துங்கூட புஸ்பகுமாரி வெளியில் வரவில்லை. கதவை உட்புறமாக தாழிட்டுக் கொண்டு அறைக்குள் அடைந்து கொண்டாள்.அவளது மனம் அவனின் முகத்தைக் கூட பார்க்க விரும்பவில்லை. அவளது நினைவில் நிர்வாணமாகக் கிடந்த பெண்களின் உடல்களும் சந்தனவின்சிரிப்பும் மட்டுமே மீண்டும் மீண்டும் வந்து கொண்டிருந்தன. அவனை அண்ணா என அன்போடு ஓடிவந்த கட்டிக் கொள்ள அவளால் முடியவில்லை.ஒரு அன்னியன் போலவே அவனை உணர்ந்தாள். பிணங்களின் நடுவில் மோந்து கொண்டு திரியும் ஒரு கொடூர மிருகமே அவனாக அங்குவந்திருப்பதான உணர்வு அவளை அச்சப்படுத்தியபடி இருந்தது.

 சந்தனவால் எதையும் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. எழுந்து உடைகளை எடுத்துக்கொண்டு கிணற்றடி நோக்கிச் சென்றான். பயணக்களைப்பு தீரும் வரை குளித்தான். அவர்களின் அன்னியத்தனம் அவனை மிகவும்வதைத்தது. குளித்து முடித்து விட்டு வீட்டுக்கூடத்திற்கு வந்தான். காலை உணவு  வைக்கப்பட்டிருந்தது. வீட்டில் தங்கையின்  நடமாட்டமே காணப்படவில்லை. வீட்டினுள் கவிந்திருக்கும் அந்தப் புதிரினை அவனால் அவிழ்க்க முடியவில்லை. செம்பை எடுத்து கைகளைக் கழுவிக்கொண்டான்.பாயையும் தலையணையையும் எடுத்துக்கொண்டு ஈரப்பலா மரத்தின் கீழ் படுத்துக்கொண்டான். முன்பெல்லாம் அதன் நிழல் அவனை மடியேந்திக்கொள்ள அவனது கண்கள் சுகமாக நித்திரையின் ஆழத்துள் புதைந்துபோய்விடும். இப்போது அந்த நிழலில் தீயின் கங்குகள் சிலிர்த்து முட்கள்போல குத்திட்டு நிற்பதாய்த் தோன்றியது. 

கண்களை மூடிக்கொண்டு துயிலமுயன்றான். அவனால் முடியவில்லை. ஒரு புறக்கணிக்கப்பட்ட தெருநாய்போல தன்னை நினைத்துக் கொண்டான்.

 பொழுது முதிர்ந்து மாலையானது. பாயைச் சுற்றி விறாந்தையின் ஒருமூலையாக வைத்துவிட்டு கிணற்றடிக்குச் சென்றான். முகத்தை 
கழுவிவிட்டு ஜீன்சையும், சேட்டையும் அணிந்துகொண்டு பண்டாவின் வீட்டை நோக்கிநடந்தான். பண்டா அப்பொழுதுதான் படலையைத் 
திறந்து கொண்டு தெருவுக்கு ஏறினான். இவனைக் கண்டதும் மகிழ்ச்சியோடு அவனைக்கட்டிக்கொண்டான்.

“எப்ப வந்தனி மச்சான்”

 “விடியத்தான்”

 “எப்படி மச்சான் இருக்கிறாய்”

அவனால் அந்தக் கேள்விக்கு விடையளிக்க முடியவில்லை. அவனது கண்கள்கலங்கின.

“ஏன்… மச்சான் என்ன” பண்டா பதட்டத்துடன் கேட்டான்.

 சந்தன, வீட்டில் தன்னை எல்லோரும் புறக்கணிப்பது போல நடந்துகொள்வதைக் கூறினான். எதற்கு அவர்கள் இப்படி நடந்து 
கொள்கிறார்கள்என தன்னால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை என்றான். தான் வந்ததுமாலையாகியும் தன் தங்கை புஸ்பகுமாரியின் முகத்தைக் கூட தன்னால்பார்க்க முடியவில்லை என துயரத்தோடு சொன்னான்.

 அவனது குரல் கட்டிக்கொண்டது. வார்த்தைகள் உடைந்துடைந்து வெளிப்பட்டன.

 பண்டாவால் அவனது நிலையை உணர முடிந்தது. அவன் சந்தனவின் தந்தைதன்னிடம் வந்ததையும் வீடியோ காட்சிகளை பார்த்ததையும் 
அதன் பின்அவரின் முகத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தையும் விபரித்தான்.

சந்தனவுக்கு எல்லாமே புரிந்தன. வீட்டுக்கு உடனே திரும்பிச் செல்ல அவனது மனம் விரும்பவில்லை. தந்தையின் முகத்தைப் பார்க்கும்; 

தைரியம் அவனுக்கு ஏற்படவில்லை. பண்டாவுடன்; வயல்வெளிக்குச் சென்றான். நீர் வாய்க்காலுக்கு அருகில் வளர்ந்திருந்த முதிரை மரத்தின் 

கீழ்இருந்து இருவரும் அமர்ந்துகொண்டனர். அவனது கால்கள் வாய்க்காலில் ஓடும் நீரினை அழைந்தன. இரத்தத்தின் வெதுவெதுப்பைப் போல அதையுணர்ந்தான் அதிலிருந்து தனது கால்களை விடுவித்து வரம்பின் மேல்நீட்டிக் கொண்டான். மரத்தின் உச்சிக்கிளையிலிருந்து பறவையொன்று  ஒலியெழுப்பிக்கொண்டிருந்தது. அதனது குரலில் துயரத்தின் தீராதவலி பெருகுவதான உணர்வெழுந்தது. சில கணங்கள் மவுனத்தில் உறைந்து கனத்தன. சந்தனவின் கண்களிலிருந்து நீர் அவனையறியாமலேயே கசிந்து கொண்டிருந்தது. இதயத்தில் தேக்கிவைத்திருந்த எண்ணற்ற கதைகளிலும் புழுக்கள் பெருகிக் கெம்பிக்கொண்டிருந்தன.

 “என்ன மச்சான் யோசிக்கிறாய்” உறைந்து கிடந்த கணங்களின் மேல் பண்டாவின் குரல் விழுந்து தெறித்தது.

 சந்தனவின் இறுகிய தொண்டைக் குழிக்குள்ளிருந்து வார்த்தைகள் வெளிவரத்தொடங்கின.


 “யுத்தத்தின் வெற்றி என்னளவில் அர்த்தம் இழந்து போயிடுத்து மச்சான். வெற்றிக் களிப்பில நான் நிதானம் இழந்திட்டன். இப்ப என்ர குடும்பத்துக்குள்ளேயே நான் அன்னியனாகிட்டன்.”
அதற்குமேல் அவனால் பேசமுடியவில்லை. வார்த்தைகள் உறையத் தொடங்கின. பண்டாவால் அவனைத் தேற்ற முடியவில்லை. 

நேரம்ஒன்பதைக்கடந்திருந்தது சந்தனவை வீடு வரை அழைத்துச் சென்றுவிட்டான்.

சந்தன வீட்டுக்குள் நுழைந்த போது வீட்டின் விறாந்தையின் லைட் மட்டும்ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்தது. ஸ்ரூலில் சாப்பாடு வைக்கப்பட்டு 
பிளாஸ்ரிக் கோப்பையால் மூடப்பட்டிருந்தது. அவனுக்கு பசியிருக்கவில்லை. செம்பில்நிறைந்திருந்த தண்ணீரை எடுத்துப் பருகிக் கொண்டான்.

 மூலையிலிருந்த பாயை சுவரோடு பொருந்த விரித்து படுத்தான். சிறிது நேரத்தின் பின் விறாந்தையின் விளக்கு அணைக்கப்பட்டது.இரவு முழுவதும் தூக்கத்திற்கும் விழிப்பிற்குமிடையில் அவனது மனம் அலை மோதிக் கொண்டேயிருந்தது. யுத்தத்தின் காட்சிகள் முடிவற்ற திரையில் வரையப்பட்ட சித்திரத்தைப் போல தொடர்ந்துகொண்டேயிருந்தன. தன்முகத்தில் இரத்தம் திட்டுத்திட்டாய் பரவியிருப்பதாயும் தன் 
வாயில் வேட்டைப்பற்கள் முளைத்திருப்பதுபோலவும் மாறிமாறிக் காட்சிகள்விரிந்துகொண்டிருந்தன.  அவனால் அமைதியின் விளிம்பைக் 
கூட எட்டமுடியவில்லை. இரவின் எல்லை விரிந்துகொண்டேயிருந்தது. பரிதவிப்பினதும்பதட்டத்தினதும் ஆழத்துள் வீழ்ந்து தவித்துக் கொண்டிருந்தான்.

 அதிகாலையிலேயே எழுந்துவிட்டான். குளித்து விட்டு விறாந்தைக்கு வந்தான்.ஸ்ரூலில் வைக்கப்பட்டிருந்த தேநீரை எடுத்துப் பருகினான். 
தனது உடுப்புபையை எடுத்து உடுப்புக்களைச் சரிசெய்து அடுக்கி வைத்தான்.
சமரசிங்க வெளியே வந்து விறாந்தையின் தூணோடு சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தான். அவனது முகத்தில் உணர்சியின் அத்தனை கோடுகளும் அழிந்திருந்தன. 

குசுமாவதி கதவின் அருகில் வந்து நின்றாள். மகனின் தலையைக் கோதி விட வேண்டும் என்ற தவிப்பு அவளை உந்திக்கொண்டாலும். அவனதுமுகத்தில் பொருந்தியிருந்த அன்னியத் தன்மை அவளை தடுத்துக்கொண்டது. இமைகளில் கண்ணீர் பனித்தது. உதடுகளை இறுக மூடிக் கொண்டாள். புஸ்பகுமாரி வெளியே வரக்கூட இல்லை. உள்ளிருந்து விசும்பல் மட்டும் மெலிதாக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது.

சந்தனவால் தாய், தந்தையின் முகத்தை பார்க்கக்கூட முடியவில்லை. அவனது மனமும் உடலும் வேதனையாலும், அவமானத்தாலும் சோர்ந்து போயிருந்தன. உடுப்புப் பையை எடுத்து தோளிலில்மாட்டிக்கொண்டான். சில கணங்கள் உறைந்தவனாய் நின்றான். ஒரு முறைவானத்தைப் பார்த்து கண்களை மூடிக்கொண்டான் பின் தாழ்ந்த குரலில் “போயிற்று வாறன்” என்றவாறு படலையை நோக்கி நடந்தான்.

சமரசிங்கவாலும், குசுமாவதியாலும் எதுவும் பேச முடியவில்லை. அவன் படலையை நோக்கி நடந்து செல்வதை கண்ணீர் ததும்ப பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
நன்றி -ஜீவநதி ( 9 ஆவது ஆண்டு மலா்- பங்குனி-2016) தகவல் தீபச்செல்வன் இணையம்

ENB விமர்சனக் குறிப்பு: யாவும் கற்பனையே!